Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /home/wwdev1/domains/klubkawaleryjski12pu.pl/public_html/engine.php on line 22 Regulamin FKO 2
Klub Kawaleryjski im. 12 Pułku Ułanów Podolskich
FILMY 12 PUŁKU UP

 

20-LECIE KLUBU KAWALERYJSKIEGO

BROSZURA INFORMACYJNA

***

12 PUŁK UŁANÓW PODOLSKICH

III Ogólnopolskie Manewry Kawalerii 2016

 Zapowiedź  Manewrów 

SPOT PWK 12 Pułku UP

Spot reklamowy FKO

 

W najbliższym czasie...

***

Wigilia Kawaleryjska- 14 grudnia 2017 godzina 17.00


 

 

***

 

ZOSTAŃ UŁANEM

 

***

DO MIŁOŚNIKÓW CHWAŁY I TRADYCJI ORĘŻA POLSKIEGO...

***

Kody dobrze czyta QR Droid

***

 

Przyjazne miejsca

Doniesienia weterynaryjne

 

***

Jak powienien poruszać się Twój koń...

 

***

ABC szczepienia i odrobaczania koni

***

Wybrane choroby pasożytnicze koni

***

Jak dochodzi do zarażeń koni?

***

EOZYNOFIL

 

***

Polecam lekturę artykułu lekarza weterynarii Grzegorza Nowaka.

Dojrzałe gzy wystę­pują w pełni lata. Zapłodnione samice ata­kują konie i skła­dają około 900 do 1500 cha­rak­te­ry­stycz­nych jaj, przy­le­pia­jąc je do wło­sów  na przed­nich koń­czynach  oraz w oko­licy bar­ków  i na bokach ciała. Czytaj dalej...

***

Strzyżaki

Zdarzyło się Wam podczas przejażdżki konnej zawędrować w dzikie zakątki lasu, gdzie w powietrzu unosi się zapach zbutwiałego drewna i wyraźnie czuć, a czasem i widać pomykające pośród gąszczu zieleni jelenie lub sarny? I nagle spadają na nas i nasze konie owady wyglądające na duże kleszcze ze skrzydełkami, szybko poruszające się i trudne do złapania. TO STRZYŻAKI. Czytaj dalej…

 
Pieśń starego ułana
Czy wiesz...

   

Jak koń cwałuje??? W jakiej kolejności stawia kończyny? Ilu taktowym chodem jest cwał?

Sprawdź

Kobiety w kawalerii...

Poza kilkoma osobami, w dowództwie prawie nikt nie wiedział, że Kazik Żuchowicz jest dziewczyną. Wykonywała najcięższe prace, nie chciała pokazać swojej słabości fizycznej. A dodatkowo przydzielono jej konia, z którym nie umiała się obchodzić ani nawet jeździć.

Kobiety też służyły w kawalerii. Więcej na stronie Sekcji Szkoleniowej KK im. 12 PUP.

 

XX BAL PUŁKOWY

 

 

Regulamin FKO 2

ROZDZIAŁ B. MUSZTRA PIESZA Z SZABLĄ I LANCĄ.
16. Postawa zasadnicza z szablą w pochwie.
Pochwa z szablą jest przypięta na żabce do pasa głównego i wisi przy lewym boku; szabla skierowana ostrzem do przodu.
Lewa ręka, swobodnie opuszczona w dół, obejmuje pochwę szabli kciukiem od przodu (kciuk wyprostowany), reszta zaś palców (złączonych) od tyłu.
Żabka jest tak długa, aby piętka pochwy wznosiła się na dłoń nad ziemią.
Prawa ręka i reszta ciała jak w postawie zasadniczej bez broni.
Na komendę „SPOCZNIJ” kawalerzysta przybiera postawę swobodną jak bez broni.
17. Dobycie szabli i postawa zasadnicza z szablą dobytą.
Komenda „Szable - W DŁOŃ”.
a) Na zapowiedź „Szable”:
kawalerzysta wypuszcza pochwę z lewej ręki i ujmuje ją w tym samym miejscu, jednak kciukiem od tyłu,
REGULAMIN MUSZTRY 49___________________________________________________________________
a pozostałymi palcami od przodu; pochwa z szablą nachylona górą do przodu. Jednocześnie chwyta prawą ręką za rękojeść szabli, kciukiem od wewnątrz, a pozostałymi palcami od zewnątrz i jednym ruchem wysuwa szablę z pochwy na szerokość dłoni.
b) Na hasło „W DŁOŃ!”:
1. energicznie dobywa szablę z pochwy, unosi ją na wysokość wyprostowanego prawego ramienia, piórem do góry,
a ostrzem w przód;
2. opuszcza prawą rękę z szablą najkrótszą drogą do prawego uda, jednocześnie lewą chwyta pochwę jak w § 16.
Prawą ręką, swobodnie opuszczoną, obejmuje rękojeść kciukiem, palcem wskazującym i środkowym; pozostałe
2 palce lekko zgięte poza rękojeścią szabli, przy czym palec serdeczny naciska rękojeść od tyłu; głownia grzbietem oparta o ramię na szwie rękawa, ostrze skierowane w przód. Jest to postawa zasadnicza z szablą dobytą.
Na „SPOCZNIJ” trzymanie szabli jest dowolne.
18. „Szable – SCHROŃ”.
Komenda „Szable – SCHROŃ”.
a) Na zapowiedź „Szable”:
1. kawalerzysta unosi prawą rękę z szablą do góry prostując ramię; szabla piórem do góry i ostrzem w przód; jednocześnie ujmuje pochwę szabli lewą ręką jak w § 17 a;
2. opuszcza szablę piórem w lewo w przód i w dół ku pochwie; prawa ręka zgięta w stawie łokciowym tak, aby pióro szabli można było wsunąć w okienko pochwy; głowa zwrócona w lewo w dół, wzrok skierowany w stronę okienka pochwy; następnie wsuwa szablę do pochwy tak, aby szabla wystawała z pochwy na szerokość dłoni,
i zwraca głowę na wprost.
b) Na hasło „SCHROŃ” kawalerzysta energicznie wsuwa szablę do pochwy i przybiera postawę zasadniczą.
50 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
19. „Prezentuj – BROŃ”.
Broń prezentują oficerowie, będący wewnątrz szyku oraz podoficerowie i szeregowcy w szyku pieszym
i konnym tylko stojąc w miejscu.
Chwyt wykonuje się tylko z postawy zasadniczej z szablą dobytą (na ramieniu).
Komenda „Prezentuj – BROŃ”.
Na hasło „BROŃ” kawalerzysta przenosi szybkim ruchem szablę z ramienia najkrótszą drogą przed pierś, obejmując jednocześnie rękojeść szabli całą dłonią; prawa pięść oddalona od piersi na szerokość dłoni, ustawiona tak, aby jelec był na wysokości wszycia kołnierza, prawy łokieć swobodnie opuszczony, prawe ramię lekko przylega do boku tułowia, głownia szabli pionowo przed środkiem twarzy, ostrzem w lewo, a piórem do góry.
20. Poruszanie się z szablą.
Na zapowiedź komendy do marszu z szablą dobytą zmienia się chwyt szabli.
Wykonanie na 3 tempa:
a) lewą rękę (nie zginając jej) wysunąć w przód
i przed środek ciała, dłonią do góry, jednocześnie wysunąć prawą rękę z szablą (grzbiet szabli oparty o ramię na szwie rękawa) tak, aby oprzeć kapturek szabli na lewej dłoni;
b) przytrzymać szable lewą dłonią i ująć od środka jelec oraz
dolną część kabłąka rękojeści palcami: średnim, serdecznym
i małym prawej ręki; reszta palców zamknięta poza
kabłąkiem szabli;
c) szybko powrócić do postawy zasadniczej; szabla oparta grzbietem o ramie na szwie rękawa.
W czasie marszu z szablą na ramieniu (również po komendzie „BACZNOŚĆ”) prawa ręka z szablą zachowuje miarowy
REGULAMIN MUSZTRY 51___________________________________________________________________
wahadłowy ruch w takt marszu, lewa trzyma pochwę szabli tak jak w postawie zasadniczej, przy czym pochwa zwisa nieruchomo ku dołowi.
Na komendę „STÓJ” wraca się do postawy „Szable -
W DŁOŃ” drogą odwrotną; wykonanie zmiany chwytu szabli następuje po zatrzymaniu się.
W czasie marszu z szablą w pochwie (również po komendzie „BACZNOŚĆ”) kawalerzysta porusza prawą ręką jak bez
broni, a lewą trzyma pochwę szabli jak w postawie zasadniczej.
Podczas zwrotów kawalerzysta przytrzymuje pochwę szabli lewą ręką jak w postawie zasadniczej.
21. Salutowanie szablą w miejscu i w marszu.
PRAWO SALUTOWANIA SZABLĄ PRZYSŁUGUJE JEDYNIE OFICEROM WYSTĘPUJĄCYM PRZED SZYKIEM ORAZ ZNAJDUJĄCYM SIĘ NA JEGO
PRAWYM SKRZYDLE W SZYKU ZARÓWNO ROZWINIĘTYM JAK TEŻ KOLUMNIE MARSZOWEJ JAKO DOWÓDCY PODODDZIAŁU (RÓWNIEŻ DOWÓDCY POCZTÓW SZTANDAROWYCH). OFICEROWIE ZNAJDUJĄCY SIĘ WEWNĄTRZ SZYKU WYKONUJĄ CHWYT „PREZENTUJ – BROŃ” TAK
SAMO JAK CAŁY ODDZIAŁ.
Oficer salutuje szablą w szyku pieszym, tak w ruchu jak
i stojąc w miejscu.
Na hasło komendy „Prezentuj – BROŃ” wszyscy oficerowie salutują na 3 tempa.
a) Stojąc w miejscu:
1. przenieść prawą pięść z szablą najkrótszą drogą przed pierś,
a jednocześnie objąć rękojeść szabli całą dłonią; prawy łokieć swobodnie opuszczony, prawe ramię swobodnie przylega do boku tułowia, jelec na wysokości wszycia kołnierza, głownia
52 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
pionowo przed środkiem twarzy, ostrzem w lewo, a piórem do góry, prawa pięść oddalona od piersi na szerokość dłoni;
2. wytrzymać jedno tempo;
3. opuścić prawą rękę z szablą tak, aby ręka ta zwisała swobodnie, pióro szabli było od ziemi na szerokość dłoni, jelec przy szwie spodni, ostrzem na zewnątrz .
b) W marszu:
ukończyć salutowanie na 6 kroków przed odbierającym defiladę, a powrót do postawy zasadniczej z szablą na ramieniu rozpocząć 3 kroki za odbierającym defiladę. Prawa ręka z szablą opuszczoną w dół pozostaje nieruchomo.
Salutowanie szablą wykonuje się tylko z postawy zasadniczej z szablą dobytą („Szable - W DŁOŃ”). Powrót z salutowania szablą do postawy „Szable - W DŁOŃ” wykonuje się również na 3 tempa drogą odwrotną niż salutowanie.
Poszczególne tempa należy wykonywać w takt marszu. Salutowanie należy rozpocząć na 9 kroków przed odbierającym defiladę:
pierwsze tempo - przy stawianiu lewej nogi;
drugie tempo (wytrzymanie) - wykrok prawą nogą,
trzecie tempo - znowu jednocześnie z wykrokiem lewą nogą.
22. „Do boju – SZABLE”.
Komenda „Do boju – SZABLE”.
Na hasło „SZABLE” zrobić prawą nogą krok w prawo i ugiąć obie nogi lekko w kolanach jak na koniu; wysunąć lewą pieść przed siebie jak do trzymania wodzy i, pomagając sobie lewą ręką, włożyć prawą po przegub w temblak szabli; oprzeć prawą rękę z szablą na lewej pięści, głownia oparła grzbietem o prawe ramię na szwie rękawa.
Powrót do postawy zasadniczej drogą odwrotną na komendę „BACZNOŚĆ”.
REGULAMIN MUSZTRY 53___________________________________________________________________
54 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
23. Postawa zasadnicza z lancą pieszo.
Komenda „Lance - W DŁOŃ” jest równoznaczna z komendą „BACZNOŚĆ”.
Wykonanie na hasło „W DŁOŃ”.
Uchwycić prawą dłonią lancę blisko jej środka ciężkości; ramię swobodnie opuszczone wzdłuż tułowia kawalerzysty, przedramię poziomo. Prawa pięść na wysokości łokcia. Paznokcie prawej pięści skierowane w lewo. Lanca pochylona nieco w przód i nieznacznie w prawo. Tylec lancy oparty o ziemię koło nasady małego palca prawej stopy. Przy koniu – lanca uchwycona lewą ręką i oparta tylcem przy nasadzie małego palca lewej stopy; lanca pochylona nieco w przód
i nieco w lewo .
24. Maszerowanie z lancą.
Komenda „(Oddział) – MARSZ”.
Wykonanie z postawy „Lance - W DŁOŃ” i na hasło „MARSZ”.
Wysunąć część tylcową lancy w przód i do góry ręką trzymającą lancę; lanca będzie skierowana wskutek tego grotem wzwyż i w tył (kąt około 30°).
Na komendę „(Oddział) – STÓJ” przybrać postawę zasadniczą („Lance - W DŁOŃ”).
25. „Na udo – LANCE” pieszo.
Komenda „Na udo – LANCE”.
Na hasło „LANCE” chwycić lancę w punkcie ciężkości, oprzeć pięść z lancą na prawym udzie jak konno, jednocześnie odstawić prawą nogę o krok w prawo, zgiąć lekko nogi w kolanach (jak na koniu) i przenieść lewą pięść przed środek ciała jak do trzymania wodzy.
ROZDZIAŁ C. MUSZTRA KONNA POJEDYNCZEGO KAWALERZYSTY.
26. Kiełznanie wędzidłem.
W celu okiełznania konia bierze się uzdę do lewej ręki, ostrożnie przekłada wodze przez głowę konia, żeby zwisały na szyi,
i spokojnie zdejmuje kantar. Prawą ręką bierze się nagłówek,
a kciukiem i palcem wskazującym lewej ręki wędzidło. Prawą rękę podnosi się przed środkiem głowy o tyle, żeby policzki były lekko napięte, a wędzidło znalazło się tuż przy zębach, lecz nie dotykało ich. Średni palec lewej ręki naciska z prawej strony górną wargę w tym miejscu, gdzie jest bezzębna
krawędź. Gdy koń pod wpływem tego naciśnięcia otworzy
pysk, prawa ręka podciąga do góry uzdę, a kciuk
i palec wskazujący lewej ręki nadają wędzidłu taki kierunek, żeby weszło do pyska nie dotykając zębów. Nagłówek przeciąga się na potylicę przez lewe ucho konia, a potem przez prawe. Podgardle zapina się luźno, tak żeby się pięść zmieściła między podgardlem
a gardłem konia. Wędzidło powinno być tak dopasowane, aby leżało równomiernie po obu stronach pyska, tuż przy kątach, i nie uwierało ich. Po okiełznaniu przerzuca się wodze z powrotem przez głowę konia i zachowuje się jak w § 29.
27. Kiełznanie munsztukiem (pelhamem).
Kiełznanie munsztukiem (pelhamem)odbywa się zasadniczo tak jak wędzidłem (§ 26) z tą różnicą, że się do pyska konia wkłada najpierw wędzidło, a tuż za nim munsztuk (pelham).
Zarówno wędzidło jak munsztuk (pelham) powinny być dokładnie dopasowane i leżeć równomiernie po obu stronach pyska.
Dostosowanie wędzidła - jak w § 26.
REGULAMIN MUSZTRY 55___________________________________________________________________
Ścięgierz powinien leżeć poniżej wędzidła a powyżej kłów (u wałacha), nie dotykając ich, na bezzębnej krawędzi, na wysokości dołka dolnej szczęki, w którym spoczywa łańcuszek od munsztuka (pelhama). Przy luźnych wodzach kierunek czanek munsztuka (pelhama) powinien być przedłużeniem kierunku rzemieni policzkowych.
Łańcuszek przypina się do haczyka z prawej strony munsztuka (pelhama), po czym obracając go w prawo należy wyrównać ogniwa łańcuszka tak, aby leżały płasko; następnie przypina się go do lewego haczyka tak, aby leżał pod pierścieniami wodzowymi wędzidła. Łańcuszek powinien być tak dostosowany, aby przy lekkim naciągnięciu wodzy munsztukowych (pelhamowych), aż do oparcia się go o dołek łańcuszkowy dolnej szczęki, nachylenie czanek munsztuka (pelhama) w stosunku do linii dolnej szczęki wynosiło 45°. Jeżeli nachylenie czanek munsztuka (pelhama) do linii dolnej szczęki tworzy kąt większy niż 45°, wówczas się określa, że munsztuk (pelham) przepada. Jeśli zaś nachylenie czanek tworzy kąt mniejszy niż 45°, wówczas się mówi, że munsztuk (pelham) się sprzeciwia (sztorcuje).
Jeżeli łańcuszek jest zbyt długi, należy go przypinać do haczyków munsztuka (pelhama) w taki sposób, aby z każdej strony była jednakowa liczba luźnych ogniw. Jeżeli liczba luźnych ogniw jest nieparzysta, większa ich ilość powinna być z lewej strony pyska.
28. Siodłanie.
Przed siodłaniem powinno się wytrzeć grzbiet koński w kierunku z włosem szczotką lub też przesunąć po grzbiecie derką. Następnie złożyć poczwórnie derkę unikając wszelkich fałd, tak aby wszystkie brzegi i rogi były wyrównane.
Złożoną w taki sposób derkę umieszcza się równomiernie na grzbiecie konia, układając ją bliżej przodu, aby następnie można było przesunąć ją wraz z siodłem w kierunku z
56 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
włosem na właściwe miejsce. Obrębione brzegi derki powinny się znajdować z lewej strony i z tyłu. Następnie bierze się siodło z podciągniętymi strzemionami, założonym na siedzisko popręgiem i napierśnikiem, lewą ręką pod przedni, a prawą pod tylny łęk (jeżeli jest czaprak, wówczas się chwyta w tych miejscach pod czaprakiem); podchodzi się z lewej strony konia i nakłada spokojnie siodło na derkę w taki sposób, aby przednia część ławek była o 4 palce od jej brzegu (jeżeli jest czaprak, kładzie się go tak, aby brzeg czapraka był równy
z brzegiem derki).
W celu umożliwienia dostępu powietrza do grzbietu konia, jak również w celu uniknięcia zbytniego naprężenia i ucisku derki na grzbiet, co może spowodować odparzenie, podciąga się derkę cokolwiek do góry, biorąc ją oburącz pod obu łękami. Następnie zapina się napierśnik i przesuwa całość (derkę z siodłem) ku tyłowi, naciskając na nie obydwiema rękami z góry. Jeśli ręce wyczują, że siodło weszło we wklęśnięcie grzbietu konia, a dalsze przesuwanie siodła ku tyłowi wymagałoby większego wysiłku rąk, oznacza to, że siodło jest na właściwym miejscu.
Siodło na grzbiecie konia musi leżeć poziomo; nie powinno krępować ruchów łopatki, to znaczy, że nie powinno być wysunięte zbyt ku przodowi; nie powinno też obciążać
i naciskać lędźwi (okolice nerek), a więc nie powinno być zbyt przesunięte w tył.
Gdy siodło jest na właściwym miejscu, zrzuca się popręg, prawa ręka chwyta go pod brzuchem konia, a lewa wkłada weń pętlę napierśnika. Następnie lewą ręką podnosi się lewą tybinkę i przytrzymuje ją głową, aby nie opadła: zapina się popręg poczynając od pierwszej przystułki, po czym się go podciąga równomiernie z obu stron siodła, przechodząc stopniowo z jednej przystułki na drugą, przy czym należy zwracać uwagę, aby sprzączki nie uciskały bezpośrednio boku konia.
Z powodu częstego nadymania się konia przy siodłaniu
REGULAMIN MUSZTRY 57___________________________________________________________________
jeździec dosiadłszy konia powinien jeszcze raz sprawdzić i, w razie potrzeby, podciągnąć popręg. Stopień napięcia (naciągnięcia popręgu) powinien być taki, aby między popręg a bok konia (żebra), w okolicy stawu łokciowego, można było wsunąć palce dłoni złożone na płask oraz aby przy wsiadaniu siodło nie przesuwało się na bok.
Koń prawidłowo osiodłany powinien mieć popręg w odległości dłoni od stawu łokciowego.
Napierśnik należy tak dostosować, aby jarzmo znajdowało się między szyją a kłębem, w najniższym miejscu szyi, a różyczka była na wprost zagłębienia piersiowego. Naciągnięcie napierśnika od różyczki do jarzma powinno być takie, aby mogła swobodnie przechodzić pięść. Należy unikać zbyt ciasnego dostosowania, gdyż przeszkadza to ruchom przednich kończyn konia.
Napierśnik utrzymuje siodło w miejscu, powstrzymując je
od przesuwania się w tył.
Trzymanie się siodła w miejscu zapewnia nie tyle górna część napierśnika, co nabrzusznik utrzymujący na miejscu popręg.
29. Postawa zasadnicza przy koniu.
Na komendę „BACZNOŚĆ” szeregowiec przybiera postawę zasadniczą według § 3, stojąc na wysokości głowy i linii uszu konia.
Prawa ręka, ustawiona na wysokości prawego stawu barkowego, trzyma wodze wędzidłowe pod pyskiem końskim i na szerokość dłoni od niego; paznokcie skierowane w dół i ku sobie; palec wskazujący między wodzami; ręka pewnie trzymana, aby przeszkodzić koniowi w susach; koniec wodzy wędzidłowych w lewej ręce, przy czym kciuk rozdziela wodze; lewa ręka, opuszczona swobodnie, wewnętrzną stroną pięści dotyka uda.
Jeżeli koń jest okiełznany munsztukiem (pelhamem), wodze munsztukowe (pelhamowe) zwisają zarzucone na jego szyi.
58 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
30. Prowadzenie konia w ręku.
Postawa - jak w poprzednim paragrafie, tylko w ruchu; lewa ręka porusza się swobodnie. Przed rozpoczęciem ruchu strzemiona należy podciągnąć.
31. Równanie.
Na komendę „RÓWNAJ” każdy z jeźdźców, trzymając konia prawą ręką za lewą wodzę wędzidłową tuż przy pysku
i pozostawiając go na miejscu, staje przed nim, ujmuje lewą ręką prawą wodzę wędzidłową tuż przy pysku i równa go według środkowego konia.
Na komendę „BACZNOŚĆ” jeźdźcy szybko powracają na swoje miejsca, przybierając postawę jak w § 29.
32. Dosiadanie konia.
Na zapowiedź „Do wsiadania” jeździec, stojąc w postawie opisanej w § 29, robi zwrot w prawo, przekłada wodze wędzidłowe przez głowę konia, robi krok w prawo tak, aby stanąć przed łopatką konia; przesuwa prawą rękę wzdłuż aż do końca wodzy naciągając je bardzo lekko, a lewą dłonią ujmuje obie wodze oraz garść grzywy.
Na hasło „NA KOŃ” wykonuje ćwierć obrotu w prawo, chwyta prawą ręką za puślisko tuż przy strzemieniu, po czym wkłada lewą stopę głęboko w strzemię; przybliża się do konia; prawą rękę kładzie na tylny łęk, odbija się prawą nogą od ziemi i unosi się, przechodząc do podporu na wyprostowanych rękach, mając lewe kolano oparte
o siodło, a górną część tułowia cokolwiek pochyloną naprzód, aby nie dać siodłu przesunąć się; przystawia prawą stopę do lewej; przekłada prawą dłoń na prawą stronę przedniego łęku; przenosi wyprostowaną prawą nogę nad tylnym łękiem
REGULAMIN MUSZTRY 59___________________________________________________________________
i miękko się opuszcza w siodło; bierze wodze i wkłada prawą nogę w strzemię.
Należy się wystrzegać dotykania końcem buta lewej nogi boku konia przy unoszeniu się w strzemieniu, starając się trzymać palce stopy ku dołowi.
33. Zsiadanie z konia.
Na zapowiedź „Do zsiadania” jeździec przekłada prawą wodzę w lewą rękę (jeżeli koń jest okiełznany munsztukiem [pelhamem], wypuszcza wodze munsztukowe [pelhamowe] z ręki i kładzie na szyję konia); ujmuje tą ręką garść grzywy jak w § 32; kładzie prawą dłoń na prawą stronę przedniego łęku i wyjmuje nogę z prawego strzemienia. Na hasło „Z KONI” podnosi się na lewym strzemieniu, prostuje lewe kolano, przenosi wyprostowaną prawą nogę nad tylnym łękiem, przystawia prawą nogę do lewej, mając lewe kolano oparte o siodło,
a górną część tułowia nieco pochyloną naprzód; prawą rękę przenosi na tylny łęk; wyjmuje lewą stopę ze strzemienia; zeskakuje na ziemię; przerzuca wodze wędzidłowe przez głowę konia i przybiera postawę zasadniczą z koniem jak w § 29.
Jeźdźców należy ćwiczyć także we wsiadaniu i zsiadaniu z prawej strony.
34. Dosiad.
Całe ciało jeźdźca dzieli się na 3 części: jedną mało ruchomą od bioder do kolan i 2 ruchome - jedna od bioder w górę, druga od kolan w dół.
Jeździec siedzi w najgłębszym miejscu siodła na dwóch kościach siedzeniowych tak, aby kość ogonowa znajdowała się nad linią pomyślaną, łączącą środki przedniego i tylnego łęku.
60 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
Tułów - pionowo, spoczywa na 2 kościach siedzeniowych.
Krzyż - prosty.
Łopatki - lekko dążą do zbliżenia się (klatka piersiowa otwarta).
Barki - jednakowo, swobodnie opuszczone.
Ramiona - opuszczone swobodnie w dół.
Łokcie - w lekkiej styczności z bokami. Przedramiona, ręce i wodze, widziane z boku, stanowią zawsze linie proste od wędzidła do łokcia.
Przeguby - nie naprężone.
Dłonie - zamknięte bez wysiłku, ustawione na skos tak, aby kciuki były więcej zbliżone do siebie niż małe palce,
a odległość między zgiętymi stawami kciuków równała się mniej więcej szerokości dłoni.
Głowa - prosto, swobodnie i nie wciśnięta w ramiona.
Broda - nie wysunięta naprzód ani też zbyt cofnięta w tył.
Uda - ukośnie skierowane ku przodowi, zwrócone wewnętrzną częścią do siodła.
Kolana - dobrze przylegające do siodła, bez wysiłku jednak ze strony jeźdźca, lecz tylko za pomocą prawidłowej postawy krzyża, ud i stóp.
Łydki - w styczności z koniem, na tylnej krawędzi popręgu.
Stopy - włożone w strzemiona tak, aby przednia część kabłąka strzemienia była zwrócona na zewnątrz i aby przednia krawędź stopnia była na najszerszej części stopy
i prostopadle do niej. Stopy opierają się na stopniach strzemion przeważnie stroną wewnętrzną.
Pięty - opuszczone jak najniżej. Noga - w kostce (stawie skokowym) giętka.
Palce u nóg - odchylone lekko od konia.
35. Strzemiona.
Przy swobodnie opuszczonych nogach stopnie strzemion powinny zwisać mniej więcej o l-2 palce poniżej kostek.
REGULAMIN MUSZTRY 61___________________________________________________________________
Strzemiona za krótkie przesadzają jeźdźca bardziej na tylny łęk, krępują łydki i wysuwają kolana poza tybinki; strzemiona za długie wywołują ciągłe pochylanie się jeźdźca naprzód, osłabiają przyleganie łydek oraz utrudniają podążanie tułowia za ruchem konia.
36. Trzymanie wodzy, gdy koń jest okiełznany wędzidłem.
Na komendę „Wodze - W OBIE” bierze się je nakładając dłonie z góry tak, aby wodze wewnętrzną stroną były zwrócone do szyi konia, przy czym w każdej ręce przechodzą one między palcem serdecznym
a małym, wychodzą zaś między palcem wskazującym
a kciukiem; poduszka kciuka przyciska wodze do drugiego stawu palca wskazującego.
Koniec wodzy, opuszczony między rękami, zwisa z prawej strony szyi konia.
Ręce ustawione jak w § 34.
Na komendę „Wodze - W LEWĄ RĘKĘ” przenieść lewą rękę przed środek ciała nie zmieniając wysokości jej ustawienia; przełożyć prawą wodzę między palec wskazujący a kciuk, koniec zaś lewej wodzy również między palec wskazujący
a kciuk w taki sposób, aby się obie wodze krzyżowały na dłoni, a końce lewej i prawej wodzy były rozdzielone kciukiem.
Pięść prawej ręki oprzeć na środku prawego uda tak, aby pierwszymi stawami 4 palców i poduszką kciuka dotykać uda.
Na komendę „Wodze – W PRAWĄ RĘKĘ” postępuje się odwrotnie.
Na komendę „BACZNOŚĆ” ujmuje się wodze jak na komendę „Wodze – W LEWĄ RĘKĘ”.
62 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
37. Trzymanie wodzy, gdy koń jest okiełznany munsztukiem (pelhamem).
Na komendę „BACZNOŚĆ” lub gdy nie jest podany inny sposób trzymania wodzy, bierze się najpierw prawą ręką wodze wędzidłowe i wkłada je do lewej ręki tak, aby lewa wodza przechodziła pod palcem małym, a prawa między wskazującym a środkowym. Obie wodze ująć w dłoń tak, aby poduszką kciuka przyciskać je do drugiego stawu palca wskazującego.
Następnie, również prawą ręką, ujmuje się wodze munsztukowe (pelhamowe) i wkłada je do lewej dłoni tak, aby lewa wodza przechodziła między palcem małym a serdecznym, prawa zaś między serdecznym a środkowym. Obie wodze ująć w dłoń między wodze wędzidłowe tak, aby poduszką kciuka przyciskać wszystkie wodze do drugiego stawu palca wskazującego.
Końce wodzy zwisają w przód i w prawo. Wszystkie 4 wodze zwrócone wewnętrzną stroną do szyi konia.
Dłoń zamknięta, ustawiona skośnie przed środkiem ciała.
Położenie prawej ręki jak w § 36. Na komendę „Wodze – W OBIE” lewa ręka wypuszcza prawą wodzę wędzidłową i munsztukową (pelhamową), prawa ręka ujmuje je tak, żeby wodza wędzidłowa przechodziła pod małym palcem, munsztukowa (pelhamowa) między małym palcem
a serdecznym oraz aby obie wodze były przyciśnięte
poduszką kciuka do drugiego stawu palca wskazującego.
Końce wodzy, opuszczone między rękami, zwisają z prawej strony szyi konia.
Dłonie ustawione jak w § 34.
Na komendę „Wodze – W LEWĄ RĘKĘ” jeździec ujmuje wodze jak na komendę „BACZNOŚĆ”.
REGULAMIN MUSZTRY 63___________________________________________________________________
38. Postawa zasadnicza z szablą w pochwie.
Postawa jeźdźca jak w § 34; szabla przytroczona do siodła
z lewej strony pod tybinką.
39. Dobycie szabli i postawa zasadnicza z szablą dobytą na koniu.
Komenda „Szable – W DŁOŃ”.
a) Na zapowiedź „Szable” przenieść prawą rękę nad wodzami
i pochylając, w miarę potrzeby, wyprostowany tułów do przodu, ująć nią rękojeść szabli, po czym wysunąć szablę
z pochwy na szerokość dłoni.
b) Na hasło „W DŁOŃ”:
1. energicznie dobyć szablę z pochwy, wnieść ją na wysokość wyprostowanego ramienia, pionowo, piórem do góry,
a ostrzem w przód;
2. prawą rękę z szablą opuścić w dół.
Prawa ręka trzyma szablę jak w szyku pieszym (§ 17) ręka zgięta w stawie łokciowym tak, aby nasada dłoni i 2 ostatnie palce opierały się z góry na górnej części prawego uda na
2 dłonie poniżej stawu biodrowego.
40. „Szable – SCHROŃ”.
Komenda „Szable – SCHROŃ”.
Wykonanie podobnie jak w szyku pieszym, lecz drogą odwrotną niż przy „Szable – W DŁOŃ” konno. Szablę chroni się do pochwy tylko stojąc w miejscu lub jadąc stępem.
41. Prezentowanie i salutowanie szablą.
Komenda „Prezentuj – BROŃ”. Wykonanie „BROŃ”:
a) szeregowi i podoficerowie - jak w szyku pieszym (§ 19);
b) oficerowie - jak w szyku pieszym (§ 21), tylko w 3 tempie
64 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
szabla ze swobodnie wyprostowana ręką opuszczona pionowo w dół, ostrze szabli na zewnątrz.
W marszu należy ukończyć 3 tempo na 12 kroków przed osobą (sztandarem, chorągwią itp.) odbierającą defiladę,
a rozpocząć powrót do postawy zasadniczej 6 kroków za odbierającym defiladę.
42. „Do boju – SZABLE”.
Komenda „Do boju – SZABLE”.
Wykonanie na hasło „Szable”.
Włożyć prawą rękę po przegub w temblak szabli. Oprzeć tę rękę z szablą na lewej pięści tak, aby móc palcami (prawej ręki) pomagać w prowadzeniu konia; głownia oparta grzbietem o prawe ramię na szwie rękawa.
43. Wsiadanie z lancą na konia.
Na zapowiedź „Do wsiadania” jeździec postępuje w myśl § 32, przesuwając jednocześnie lewą pięść po lancy ku grotowi tak, aby się lewa pięść oparła
z góry o szyję końską tuż przed kłębem, nie podnosząc tylca lancy od ziemi; przełożyć wodze do lewej ręki
i uchwycić nią gruby kosmyk grzywy (lewa ręka jednocześnie ujmuje lancę, wodze i kosmyk grzywy).
Na hasło „NA KOŃ” dosiąść konia. Usiadłszy w siodle
(w oddziale na znak kierunkowego) podrzucić pionowo lancę prawą ręką w górę, przenieść ją na prawą stronę, wsunąć prawą stopę w pętlę, a następnie w strzemię i przybrać postawę zasadniczą („Lance – W DŁOŃ”).
44. Postawa zasadnicza z lancą na koniu.
Komenda „Lance – W DŁOŃ” lub „BACZNOŚĆ”.
Wykonanie jak pieszo (§ 23) z tą różnicą, że lanca wisi na
REGULAMIN MUSZTRY 65___________________________________________________________________
pętli na prawej stopie.
45. Zsiadanie z konia z lancą.
Komenda „Do zsiadania – Z KONI”.
Wykonanie.
a) „Do zsiadania”: przybrać postawę „Lance –
W DŁOŃ” (bez wkładania stopy w pętle), wyjąć prawą stopę ze strzemienia (i pętli lancy); (w oddziale na znak kierunkowego) podrzucić lancę w górę
i przenieść ją na lewą stronę, jednocześnie opuszczając ją w dół między lewą ręką a koniem; oprzeć tylec na ziemi krok w lewo i 1/2 kroku w przód od lewego przedniego kopyta; lewą ręką ująć lancę, wodze
i kosmyk grzywy (podobnie jak przy wsiadaniu na konia);
b) „Z KONI”: zsiąść w myśl § 33 i przybrać postawę
zasadniczą z lancą przy koniu.
46. „Na ramię – LANCE”.
Komenda „Na ramię – LANCE”.
Wykonanie na hasło „LANCE”.
Drzewce lancy oparte o bark na górnym szwie rękawa. Prawa ręka swobodnie opuszczona wzdłuż lancy, chwyta drzewce od zewnątrz, tak że dłoń obejmuje je od przodu, przy czym kciuk ujmuje od strony wewnętrznej, a reszta palców - od strony zewnętrznej.
Na komendę „SPOCZNIJ” prawa ręka swobodna.
47. „Na temblak – LANCE”.
Komenda „Na temblak – LANCE”.
Wykonanie na hasło „LANCE”.
66 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
a) Przybrać postawę „Lance – W DŁOŃ”;
b) nachylić lancę do lewej ręki; chwycić lancę palcem wskazującym i kciukiem lewej ręki, wsunąć prawą rękę w temblak powyżej łokcia, wypuścić lancę z lewej ręki, po czym zarzucić ją w tył ruchem prawej ręki.
48. „Na udo – LANCE”.
Komenda „Na udo – LANCE”.
Wykonanie na hasło „LANCE”.
a) Przybrać postawę „Lance – W DŁOŃ”;
b) uwolnić stopę z pętli; oprzeć pięść trzymającą lancę na prawym udzie w odległości 2 dłoni od stawu biodrowego; lanca ukośnie do konia, część grotowa jej drzewca przechodzi z lewej strony głowy konia, grot lancy na wysokości oczu jeźdźca.
Uwaga. W tym położeniu wozi się lance w szykach luźnych oraz w razie występowania jeźdźców pojedynczo.
49. Złożenie lancą. „Do boju – LANCE”.
Komenda „Do boju – LANCE”.
Wykonanie na hasło „LANCE”.
Wziąć lance pod prawą pachę, przycisnąć ją prawym ramieniem do tułowia; paznokcie palców obejmujących lancę skierowane do góry, prawy łokieć dotyka stawu biodrowego jeźdźca, grot lancy skierowany na przeciwnika.
REGULAMIN MUSZTRY 67___________________________________________________________________
ROZDZIAŁ D. MUSZTRA KONNA ODDZIAŁÓW.
WSTĘP
Pojęcia podstawowe.
Poprzednik – kawalerzysta za którym jedzie drugi jeździec. Kawalerzysta z pierwszego szeregu nie ma poprzednika.
Zaplecznik – kawalerzysta, który jedzie za poprzednikiem. Kawalerzysta z ostatniego szeregu nie ma zaplecznika.
Odległość – przestrzeń mierzona w głąb szyku. Odległość liczy się od nasady ogona konia poprzednika do nosa konia zaplecznika.
Odstęp – przestrzeń mierzona między strzemionami sąsiadujących kawalerzystów.
Krycie – poruszanie się w ustalonej odległości śladem poprzednika.
Równanie – poruszanie się w ustalonym odstępie od sąsiada. Równanie odbywa się na element ciała sąsiedniego kawalerzysty np. kolano. Nie należy równać na element ciała sąsiedniego konia.
Rota – kawalerzysta z pierwszego szeregu sekcji i jego zaplecznik.
Zasady równania.
•Równanie odbywa się do sąsiada z prawej lub lewej strony.
•Podczas jazdy po prostej równanie odbywa się do prawego sąsiada.
•Podczas jazdy po łuku, równanie odbywa się do zewnętrznego sąsiada. Kolano kawalerzysty powinno znajdować się tuż za kolanem zewnętrznego sąsiada.
Rozwijanie szyku – zwiększanie frontu poruszającego się oddziału.
Rozwinięcie odbywa się na osobę dowódcy lub we wskazanym kierunku i zasadniczo wchodzie wyższym.
W zasadzie przed rozwinięciem oddziału dowódca wskazuje kierunek i podaje komendę lub znak do rozwinięcia, a prócz
68 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
REGULAMIN MUSZTRY 69___________________________________________________________________
tego może nadać chód oddziałowi.
Jeżeli nowy chód nie był podany w komendzie, oddział czołowy zasadniczo chodu nie zmienia, inne zaś oddziały dążą na przeznaczone miejsca najkrótszą drogą po uprzednim rozwinięciu się, chodem o stopień wyższym. Chód o stopień wyższy dla stępa to kłus, dla kłusa galop. Dla stania w miejscu – stęp.
Jeśli w komendzie był wskazany chód, odnosi się on do oddziałów rozwijających się.
Części rozwijającego się oddziału po wyjściu na linię przechodzą w chód oddziału czołowego.
Wyciąganie szyku – zmniejszanie frontu poruszającego się oddziału, np. przejście do kolumny z szyku rozwiniętego lub przejście z kolumny trójkami do kolumny dwójkami odbywa się chodem poprzednim lub nakazanym, na jednostkę kierunkową lub na oddział wyznaczony, prowadzony osobiście przez dowódcę.
Inne oddziały biorą w zasadzie chód o jeden stopień niższy (dla galopu – kłus, dla kłusa – stęp, dla stępa – zatrzymanie) od oddziału czołowego do chwili, kiedy będą mogły wyciągnąć szyk i zająć swe miejsce w kolumnie, poruszając się chodem oddziału czołowego.
Przy wszelkich innych poruszeniach oddziały dostosowują chód do odległości, którą mają do przebycia, a gdy zajmą już miejsca przeznaczone, przybierają chód jednostki kierunkowej.
Prowadzenie oddziałów.
Dowódca prowadzi swój oddział, nakazując kierunek, szyk i chód.
Za nim porusza się jednostka kierunkowa.
Jednostka kierunkowa swoim szykiem i chodem wskazuje wolę dowódcy.
Inne oddziały naśladują ruch i szyk jednostki kierunkowej, jednocześnie lub kolejno.
Przez nazwę „jednostka kierunkowa” rozumie się:
w szwadronie - pluton, w plutonie - sekcja, w sekcji - szeregowiec.
W kolumnie jednostką kierunkową jest jednostka czołowa.
Jednostką kierunkową w szyku rozwiniętym jest jednostka środkowa albo znajdująca się na prawo od środka. Dowódca może również wyznaczyć jako kierunkową jakąkolwiek inną jednostkę.
W szykach luźnych w oddziałach większych od sekcji jednostka kierunkowa jest wysunięta naprzód przed inne oddziały.
Dla uzyskania swobody ruchów dowódca może powierzyć prowadzenie oddziału jednemu z podwładnych albo wskazać kierunek i chód jednostce kierunkowej, dając znak odłączenia.
Należy to często stosować podczas szkolenia, gdyż wówczas dowódca może zająć dogodne miejsce do obserwacji poruszeń i poprawiania popełnionych błędów.
Zwroty.
Pojedynczo – można wykonać w każdym szyku.
Pierwszy zwrot wszyscy kawalerzyści wykonują samodzielnie i jednocześnie na hasło wykonania. Po wykonaniu zwrotu równają do poprzednika z szyku podstawowego, zachowując odstąp umożliwiający sprawne wykonanie drugiego zwrotu. Kryją na sąsiada, który po zwrocie stał się poprzednikiem.
Drugi zwrot wszyscy kawalerzyści wykonują samodzielnie
i jednocześnie na hasło wykonania dążąc jak najkrótszą
drogą do podstawowej kolumny, z której wykonywali pierwszy zwrot.
Sekcjami – można wykonać z każdego szyku.
Pierwszy zwrot każda sekcja wykonuje samodzielnie w obowiązującym szyku, równając na sekcję poprzedzającą. Sekcja zachowuje odstęp od sekcji poprzedzającej, umożliwiający poprawne wykonanie drugiego zwrotu.
Drugi zwrot każda sekcja wykonuje samodzielnie w obowiązującym szyku, wracając do podstawowej kolumny,
70 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
z której wykonywała pierwszy zwrot.
Trójkami – można wykonać z kolumny trójkami i po jednemu.
Z kolumny trójkami zwrot wykonywany jest przez poszczególne trójki „zrośnięte” kolanami.
Z kolumny po jednemu zwrot wykonywany jest przez trójki poruszające się w kolumnach po jednemu.
Pierwszy zwrot każda trójka wykonuje samodzielnie
w obowiązującym szyku, równając na trójkę poprzedzającą. Trójka zachowuje odstęp od trójki poprzedzającej, umożliwiający poprawne wykonanie drugiego zwrotu.
Drugi zwrot każda trójka wykonuje samodzielnie
w obowiązującym szyku, wracając do podstawowej kolumny, z której wykonywała pierwszy zwrot.
Dwójkami – można wykonywać tylko z kolumny dwójkami.
Zwrot wykonywany jest przez poszczególne dwójki „zrośnięte” kolanami.
Pierwszy zwrot każda dwójka wykonuje samodzielnie, równając na dwójkę poprzedzającą. Dwójka zachowuje odstęp od dwójki poprzedzającej, umożliwiający poprawne wykonanie drugiego zwrotu.
Drugi zwrot każda dwójka wykonuje samodzielnie, wracając do kolumny dwójkami, z której wykonywała pierwszy zwrot.
SEKCJA
50. Skład sekcji.
Sekcja jest najmniejszą jednostką organizacyjną w kawalerii.
Sekcja liniowa składa się z 6 jeźdźców, w tym dowódcy.
REGULAMIN MUSZTRY 71___________________________________________________________________
51. Szyki sekcji.
• Kolumna trójkami.
• Kolumna dwójkami.
• Kolumna po jednemu.
• Linia harcowników.
52. Kolumna trójkami.
Kolumny trójkami używa się do zbiórki i marszu. Jeźdźcy ustawiają się kolejno według numerów obok siebie w dwa szeregi po trzech, zgodnie z miejscem im wyznaczonym, w odległości jednego kroku (75 cm) między szeregami. Odległość liczy się od nasady ogona konia poprzednika do nosa konia zaplecznika. Odstęp między jeźdźcami – czucie strzemieniem.
Dowódca sekcji staje jako numer pierwszy w pierwszym szeregu, numery drugie w obu szeregach są koniowodami, pozostali szeregowcy zajmują miejsca numerów trzecich
i numeru pierwszego w drugim szeregu.
Na hasło komendy „Do trzech – ODLICZ” jeźdźcy pierwszego szeregu zwracają głowy w prawo, z wyjątkiem prawoskrzydłowego, który zwraca głowę w lewo, i kolejno odliczają (raz, dwa, trzy), w chwili wymawiania liczby zwracając głowę w lewo w stronę sąsiada. Jeźdźcy drugiego szeregu biorą numery swoich poprzedników.
Pierwszy szereg sekcji składa się zawsze z 3 jeźdźców.
Jeśli w sekcji jest tylko 5 jeźdźców, ślepą jest pierwsza rota, jeśli jest 4 jeźdźców, ślepymi rotami są pierwsza i trzecia.
Gdy jeździec pierwszego szeregu opuszcza swoje miejsce, zajmuje je natychmiast zaplecznik.
Gdy sekcja jest w kolumnie trójkami, wówczas jeźdźcy wsiadają lub zsiadają z koni, luzując w lewo i w prawo od numeru drugiego.
72 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
Na zapowiedź komendy do wsiadania lub zsiadania
z koni jeźdźcy się rozluzowują, po czym na hasło wszyscy jednocześnie wsiadają lub zsiadają z koni.
Po wejściu na koń jeźdźcy biorą przepisowe odstępy miedzy sobą bez komendy dodatkowej.
Po zejściu z koni jeźdźcy biorą przepisowe odstępy między sobą na komendę „Równaj ”, w przeciwnym razie pozostają rozluzowani.
53. Kolumna dwójkami.
Kolumny dwójkami używa się do marszu po drogach twardych, dla wykorzystania miękkich i wąskich boków drogi.
Sekcja z kolumny trójkami przechodzi w kolumnę dwójkami na komendę „Sekcja dwójkami (chód) – MARSZ”.
Gdy wyciąganie kolumny odbywa się z miejsca, numery pierwszy i drugi pierwszego szeregu oraz numer pierwszy drugiego szeregu ruszają stępem lub chodem nakazanym na wprost lub w podanym kierunku, a inni jeźdźcy pozostają chwilowo na miejscu, po czym numer trzeci pierwszego szeregu porusza się na prawo w skos, kryjąc numer drugi pierwszego szeregu.
Numer drugi i trzeci drugiego szeregu poruszają się również na prawo w skos, kryjąc sformowane już dwójki sekcji.
Odległość między szeregami wynosi jeden krok, licząc od nasady ogona konia poprzednika do nosa konia zaplecznika.
Gdy sekcja jest w marszu, numer pierwszy i drugi
REGULAMIN MUSZTRY 73___________________________________________________________________
pierwszego szeregu oraz numer pierwszy drugiego szeregu jadą chodem poprzednim lub nakazanym, pozostali jeźdźcy zatrzymują się, jeśli ruch odbywa się w stępie, albo zmniejszają chód
o jeden stopień w stosunku do poprzedniego lub nakazanego, jeśli ruch odbywa się w innym chodzie, po czym zajmują swoje miejsca w kolumnie.
Przejście z kolumny dwójkami do kolumny trójkami
wykonuje się na komendę „Sekcja trójkami (chód) – MARSZ”.
Gdy skracanie kolumny odbywa się z miejsca, numer pierwszy i drugi pierwszego szeregu oraz numer pierwszy drugiego szeregu ruszają 3 kroki stępem, po czym się zatrzymują.
Numer trzeci, pierwszego szeregu oraz numer drugi i trzeci drugiego szeregu, poruszając się na lewo w skos, zajmują swoje miejsca w kolumnie.
Gdy sekcja jest w marszu, numer pierwszy i drugi pierwszego szeregu oraz numer pierwszy drugiego szeregu poruszają się naprzód chodem poprzednim, a pozostali jeźdźcy zajmują swoje miejsca w kolumnie chodem o jeden stopień wyższym lub nakazanym.
54. Kolumna po jednemu.
Kolumny po jednemu używa się tylko wyjątkowo do marszu, natomiast zasadniczo do przesączania niewielkich oddziałów (od zakrycia do zakrycia).
Sekcja z kolumny trójkami lub dwójkami na komendę „Sekcja po jednemu (chód) – MARSZ” przechodzi w kolumnę po jednemu w sposób następujący: numery pierwszy, drugi i trzeci pierwszego szeregu wyciągają się kolejno jeden za drugim, w odległości jednego kroku między sobą na wprost lub w nakazanym kierunku, po czym wykonują to samo numery pierwszy, drugi i trzeci drugiego szeregu, stając
w rzędzie za jeźdźcami pierwszego szeregu.
74 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
Użycie chodów jest takie same jak w kolumnie dwójkami.
Sekcja z kolumny po jednemu na komendę „Sekcja trójkami (chód) – MARSZ” przechodzi w kolumnę trójkami w sposób następujący: numery drugi i trzeci pierwszego szeregu poruszają się na lewo w skos, stając na wysokości i obok numeru pierwszego szeregu pierwszego, a numery drugi i trzeci drugiego szeregu wykonują to samo stając obok numeru pierwszego drugiego szeregu, po czym cały drugi szereg dochodzi na odległość jednego kroku do pierwszego szeregu.
Użycie chodów jest takie same jak przy przejściu z kolumny dwójkami do kolumny trójkami.
Sekcja z kolumny po jednemu na komendę „Sekcja dwójkami – (chód) – MARSZ” przechodzi w kolumnę dwójkami w sposób następujący: numer drugi pierwszego szeregu,
a za nim numer trzeci tegoż szeregu poruszają się na lewo w skos, przy czym numer drugi pierwszego szeregu staje na wysokości i obok numeru pierwszego szeregu pierwszego; numer pierwszy drugiego szeregu a za nim numer drugi
i trzeci tegoż szeregu dochodzą na odległość jednego kroku do numeru pierwszego szeregu pierwszego, po czym numer trzeci drugiego szeregu, maszerując na lewo w skos, staje na wysokości i obok numeru drugiego szeregu drugiego.
55. Spieszanie sekcji.
Komenda „Sekcja do walki pieszo – Z KONI”, wykonuje się jak następuje. Na zapowiedź - pierwsze i trzecie numery wyjmują stopy ze strzemion i zdejmują pętle lanc z nogi.
Na hasło - pierwsze i trzecie numery zeskakują z koni, zdejmują wodze wędzidłowe z szyi koni, przeciągając przesuwkę na wodzach munsztukowych lub zawiązując je w węzeł dla skrócenia; przerzucają strzemiona i oddają wodze wędzidłowe numerowi drugiemu swojego szeregu. Numery drugie pozostają konno i zwalniają prawą stopę ze
REGULAMIN MUSZTRY 75___________________________________________________________________
76 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
strzemienia. Numer pierwszy pierwszego szeregu zakłada pętlę swej lancy na prawą stopę a temblak na ramię numerowi drugiemu pierwszego szeregu.
Numer trzeci pierwszego szeregu robi to samo, oddając swoją lancę numerowi drugiemu drugiego szeregu.
Spieszeni jeźdźcy wybiegają naprzód, (jeśli nie było innego rozkazu) i wykonują zbiórkę w kolumnie dwójkami.
Na komendę „Sekcja do walki pieszo wszyscy – Z KONI” wykonuje się jak następuje: na zapowiedź jeźdźcy pierwszego szeregu luzując od środkowego, wykonują pojedyńczo zwykły zwrot w lewo w tył, aby konie obu szeregów były zwrócone głowami do siebie; na hasło wszyscy jeźdźcy sekcji zsiadają z koni, zdejmują wodze wędzidłowe z szyi koni, przeciągając przesuwkę na wodzach munsztukowych, przerzucają strzemiona i oddają wodze numerowi drugiemu szeregu drugiego, lance opierają lub wbijają w ziemię w pobliżu swoich koni, po czym wykonują zbiórkę jak przy spieszeniu zwykłym.
Przy pełnym spieszeniu konie sekcji są unieruchomione
a w wyjątkowych warunkach mogą się poruszać wyłącznie stępem, prowadzone przez jednego koniowodnego.
56. Linia harcowników.
Komenda „Sekcja, harcownikami - MARSZ”. Wykonanie z kolumny trójkami. Na hasło wykonania kawalerzyści pierwszej trójki rozluzowują szyk tak aby ich zaplecznicy mogli wjechać na przód, każdy na lewe skrzydło swojego poprzednika. Zasady równania normalne. Dowódca sekcji oraz lewoskrzydłowy drugiej trójki muszą starannie planować łuki zakrętów, ponieważ przy sześciokonnym froncie szyku, muszą być one bardzo łagodne.
57. Linia harcowników do boju.
Komenda „Sekcja, harcownikami do boju – MARSZ”.
Linii harcowników do boju używa się do: zwiadów, szarży przeciwko piechocie i marszu w ogniu nieprzyjacielskim.
Harcownicy są to jeźdźcy rozsypani w jedną linię w mniej więcej jednakowych odstępach między sobą.
Zasadniczo odstęp między jeźdźcami wynosi 6 kroków, jeśli w komendzie nie jest podany inny. Dowódca sekcji zajmuje miejsce przed jeźdźcem kierunkowym, jadąc w odległości trzech kroków.
Sekcja w linii harcowników do boju zajmuje front szerokości 25 - 30 kroków.
Sekcja z każdego szyku na komendę „Sekcja harcownikami do boju (odstęp „x” kroków) - (chód) - MARSZ rozsypuje się w linię harcowników w ten sposób, że jeździec kierunkowy posuwa się za dowódcą sekcji, a pozostali jeźdźcy zajmują miejsca na prawo i na lewo od kierunkowego w odstępach 6 kroków lub nakazanych. Zaplecznicy zajmują miejsca na lewo od swoich poprzedników.
Jeśli chód nie był w komendzie podany, jeźdźcy rozsypują się w linię harcowników do boju zawsze galopem.
Sekcja z linii harcowników do boju formuje kolumnę trójkami, dwójkami i po jednemu na komendę „Sekcja - (dwójkami, po jednemu) - (chód) - ZBIÓRKA”.
PLUTON
58. Skład plutonu.
Pluton składa się z: dowódcy, oraz 4 (3) sekcji.
59. Szyki zwarte.
• Zbiórka.
• Kolumna trójkami.
REGULAMIN MUSZTRY 77___________________________________________________________________
• Kolumna dwójkami.
• Kolumna po jednemu.
• Szyk rozwinięty.
60. Zbiórka.
Zasadniczym szykiem zbiórki plutonu jest kolumna trójkami. Zbiórkę wykonuje się na komendę „Pluton - (chód) – ZBIÓRKA”.
Można też zebrać pluton w każdym innym szyku; w tym wypadku dowódca daje komendę na przykład „Pluton rozwinięty – (chód) – ZBIÓRKA”.
Sekcje w kolumnie trójkami ruszają chodem nakazanym
i formują się za dowódcą plutonu.
Jeśli chód nie był podany, zbiórkę wykonuje się w chodzie poprzednim (z miejsca kłusem).
Dla ułatwienia zbiórki dowódca plutonu zmniejsza chód
o jeden stopień, albo się zatrzymuje.
61. Kolumna trójkami.
Kolumny trójkami używa się do zbiórki i marszu.
Jeźdźcy odliczają do trzech w każdej sekcji na zasadach wskazanych dla sekcji (§ 52).
Pluton w kolumnie trójkami wsiada i zsiada z koni zgodnie z § 52.
Pluton zawraca w prawo, w lewo i w tył na komendę „Pluton w prawo (w lewo) – (w tył) – MARSZ” lub na odpowiedni znak i przykład dowódcy; kolumna wówczas dąży za dowódcą, jeźdźcy drugich szeregów w sekcjach utrzymują kierunek swoich poprzedników,
a jeźdźcy pierwszych szeregów poruszają się śladem jeźdźców sekcji poprzedzającej.
W razie potrzeby dowódca może podać komendę „Pluton pojedynczo w tył – MARSZ”; wtedy jeźdźcy każdego
78 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
REGULAMIN MUSZTRY 79___________________________________________________________________
Pluton również może być zwrócony w tył na komendę „Pluton sekcjami w prawo (w lewo) – (w tył) – MARSZ”,
a wtedy każda sekcja wykonywa zwrot w prawo lub w lewo w tył.
Jeźdźcy drugich szeregów poruszają się wówczas na skos, kryjąc swoich poprzedników.
Jeźdźcy ostatniej dwójki wykonują zwrot jak sekcja.
Dowódca plutonu wykonuje zwrot po czym zajmuje swe miejsce na czele plutonu.
62. Kolumna dwójkami.
Kolumny dwójkami używa się do marszu po drogach twardych, dla wykorzystania miękkich i wąskich boków drogi.
Przejście plutonu z kolumny trójkami do kolumny dwójkami wykonuje się na komendę „Pluton dwójkami (chód) – MARSZ”; pierwsza sekcja wyciąga się, poruszając się za dowódcą plutonu chodem jego konia albo chodem poprzednim lub nakazanym, a pozostałe sekcje zatrzymują się lub zmniejszają chód o jeden stopień w stosunku do poprzedniego lub nakazanego, po czym wyciągają się w kolumnę dwójkami przechodząc w chód sekcji czołowej.
Przejście plutonu z kolumny dwójkami do kolumny trójkami wykonuje się na komendę „Pluton trójkami (chód) – MARSZ”.
Dowódca plutonu posuwa się chodem poprzednim,
a wszystkie sekcje maszerując chodem dowódcy plutonu przechodzą natychmiast do kolumny trójkami, po czym sekcje 2, 3 i 4 dochodzą chodem wyższym na odległość jednego kroku do sekcji czołowej.
Pluton w kolumnie dwójkami wsiada i zsiada z koni oraz zmienia kierunki marszu jak w kolumnie trójkami.
Kolumny po jednemu używa się do przesączania w terenie od zakrycia do zakrycia i wyjątkowo do marszu.
80 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
63. Kolumna po jednemu.
Pluton w kolumnie po jednemu przechodzi do kolumny trójkami, dwójkami i odwrotnie oraz zmienia kierunki marszu, stosując się do zasad podanych w §60.
64. Szyk rozwinięty.
Szyku rozwiniętego używa się do szarży (głównie przeciwko kawalerii) i do przeglądów. Pluton staje w szyku rozwiniętym w dwuszeregu. Drugi szereg staje w odległości dwóch kroków za szeregiem pierwszym. Kawalerzyści drugiego szeregu kryją na swoich poprzedników. Równanie w prawo. Sekcje plutonu stają w kolumnach trójkami kolejno od prawego skrzydła bez odstępów między sekcjami.
Do wsiadania na koń pluton ustawia się pieszo w szyku rozwiniętym, dowódca staje konno w odległości dwóch kroków przed środkiem plutonu, a jeźdźcy trzymają swoje konie, zgodnie z § 29.
Na zapowiedź komendy „Pluton do wsiadania” dowódca plutonu oraz jeźdźcy l i 3 sekcji wysuwają się na przód na trzy długości koni, po czym jeźdźcy każdego szeregu we wszystkich sekcjach luzują od środkowego w prawo i w lewo; na hasło „NA KOŃ” wszyscy jednocześnie wsiadają na koń. Następnie bez dodatkowej komendy jeźdźcy każdego szeregu w sekcjach łączą do środkowego na odstęp czucia
strzemieniem, a sekcje 2 i 4 wychodzą na wysokość sekcji l i 3 zajmując swoje miejsce w szyku rozwiniętym plutonu.
Zsiadanie z koni odbywa się w sposób podobny do wsiadania. Po zejściu z koni szeregowi każdej sekcji pozostają rozluzowani, a sekcje l i 3 są wysunięte na przód na trzy długości konia.
Dla sformowania szyku rozwiniętego plutonu spieszonego dowódca daje komendę „RÓWNAJ”; wówczas jeźdźcy każdego szeregu w sekcjach łączą do środkowego, sekcje
2 i 4 wysuwają się na wysokość sekcji nieparzystych zajmując swoje miejsca w szyku rozwiniętym plutonu..
Równanie plutonu w szyku rozwiniętym odbywa się na komendę „RÓWNAJ”; jeździec kierunkowy ustawia się w odległości dwóch kroków za dowódcą plutonu.
Wszyscy jeźdźcy plutonu zajmują swoje miejsca, ustawiając konie prostopadle do linii frontu plutonu i równają na kierunkowego.
Jeźdźcy drugiego szeregu, stając w odległości dwóch kroków za pierwszym, kryją swoich poprzedników. To samo wykonują jeźdźcy trzeciego szeregu w stosunku do drugiego szeregu.
Na komendę „BACZNOŚĆ” - jeźdźcy przybierają postawę zasadniczą.
Gdy pluton jest ustawiony z końmi pieszo w szyku rozwiniętym, na komendę „RÓWNAJ” jeźdźcy zachowują się zgodnie z § 31.
Na komendę „Pluton - cofaj – MARSZ” dowódca plutonu i wszyscy jeźdźcy cofają się jednocześnie aż do komendy „STÓJ”.
Cofanie wykonuje się tylko na kilka kroków.
65. Zmiana kierunku w szyku rozwiniętym.
Dla zmiany kierunku dowódca prowadzi swój pluton za sobą znakiem, kierunkiem i chodem swojego konia, albo daje komendę „Pluton w prawo (w lewo, w tył) – (chód) – MARSZ”, wykonując osobiście półwoltę o promieniu równym połowie długości rozwiniętego plutonu, a jednocześnie zmniejszając tempo chodu o tyle, żeby skrzydło zajeżdżające mogło się poruszać chodem poprzednim lub nakazanym.
Jeźdźcy zachowują czucie strzemieniem, zwracają głowy
w kierunku skrzydła zajeżdżającego i regulują chód stosownie do miejsca, jakie zajmują w szeregu.
Jeźdźcy drugiego i trzeciego szeregu zwracają nieznacznie
REGULAMIN MUSZTRY 81___________________________________________________________________
82 FEDERACJA KAWALERII OCHOTNICZEJ
___________________________________________________________________
łopatki swych koni w kierunku skrzydła zajeżdżającego, aby móc utrzymać krycie swoich poprzedników.
Po wykonaniu zmiany kierunku pluton zatrzymuje się na komendę lub znak dowódcy, albo maszeruje w nakazanym kierunku.
66. Przejście z szyku rozwiniętego w kolumnę.
Pluton wyciąga się w kolumnę trójkami na komendę „Pluton trójkami – (chód) – MARSZ”. Na zapowiedź (trójkami, dwójkami) drugi szereg zbliża się na odległość jednego kroku do pierwszego. Dowódca plutonu staje przed jeźdźcem kierunkowym pierwszej (czwartej) sekcji.
Na hasło pierwsza (czwarta) sekcja porusza się za dowódcą plutonu w odległości jednego kroku. Druga (trzecia)
i następne sekcje w miarę uzyskania miejsca posuwają się za czołową, maszerując na prawo (na lewo) w skos aż do zajęcia swoich miejsc w kolumnie.
Przejście w kolumnę dwójkami lub po jednemu wykonuje się według tych samych zasad i na komendę „Pluton dwójkami (po jednemu) – (chód) – MARSZ”.
Na komendę „Pluton sekcjami w prawo (w lewo) – (chód) – MARSZ” na zapowiedź (sekcjami) drugi szereg dojeżdża na ogon szeregu pierwszego, po czym na hasło sekcje stopniowo zajeżdżają w lewo lub w prawo pod kątem 90°, posuwając się w nowym kierunku i tworząc kolumnę trójkami.
67. Przejście z kolumny w szyk rozwinięty.
Pluton stojący w miejscu lub poruszający się w kolumnie trójkami, zorientowany w kierunku rozwinięcia, przechodzi w szyk rozwinięty na komendę „Pluton rozwinięty – (chód) – MARSZ”.
Dowódca plutonu z miejsca wysuwa się naprzód na dwie długości konia, a w marszu jedzie chodem poprzednim.
Pierwsza sekcja skierowuje się z miejsca stępem, a w marszu chodem poprzednim w prawo w skos o tyle, żeby jeździec kierunkowy (plutonu rozwiniętego) mógł kryć dowódcę plutonu.
Inne sekcje kolejno dążą do osiągnięcia swoich miejsc na lewo od sekcji poprzedzającej, wykonując ruch z miejsca kłusem, a w marszu chodem o jeden stopień wyższym lub nakazanym. Po dojściu do miejsca każda sekcja przechodzi w chód dowódcy plutonu.
Jeździec kierunkowy zajmuje miejsce w odległości dwóch kroków za dowódcą plutonu.
Drugi szereg w odległości dwóch kroków od pierwszego.
Przejście w szyk rozwinięty z kolumny dwójkami i po jednemu wykonuje się według tych samych zasad, przy czym każda sekcja formuje się trójkami, a następnie maszeruje na swoje miejsce.
Do przejścia w szyk rozwinięty w bok podaje się komendę „Pluton sekcjami w lewo (prawo) – MARSZ”; sekcje zajeżdżają w lewo lub w prawo pod kątem 90°, po czym posuwając się w nowym kierunku
i tworząc szyk rozwinięty stopniowo zjeżdżają się do sekcji kierunkowej na odstęp czucia strzemieniem.
68. Spieszanie plutonu.
Spieszanie plutonu odbywa się z zachowaniem samodzielności sekcji, w myśl § 55.
SZWADRON
69. Skład szwadronu.
Szwadron składa się z: dowódcy, oraz 3 - 4 plutonów.
REGULAMIN MUSZTRY 83___________________________________________________________________
70. Szyki zwarte.
• Zbiórka.
• Linia plutonów trójkami.
• Kolumna trójkami.
• Kolumna dwójkami.
• Kolumna po jednemu.
• Kolumna plutonów rozwiniętych.
• Szyk rozwinięty.

Regulamin FKO- ciąg dalszy

Wróć